من کنت مولاه ...

بسم الله الرحمن الرحیم

طبرانی که متوفای 360 است از زید بن حسن از جدش از عمار این روایت را چنین نقل می کند که امیرالمومنین سلام الله علیه در حال رکوع مشغول خواندن نماز مستحبی بود و انگشترش را از انگشتش در آورد و به سائل داد و این قضیه به نبی مکرم خبر داده شد و بر نبی مکرم این آیه نازل شد:

إِنَّمَا وَلِيكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ(المائدة/55)
سرپرست و ولي شما، تنها خداست و پيامبر او و آنها که ايمان آوردهاند؛ همانها که نماز را برپا ميدارند، و در حال رکوع، زکات ميدهند.

بعد از این که این آیه نازل شد و پیامبر اکرم آنرا بر مردم قرائت کرد فرمود: هر که من مولای اویم علی مولای اوست. «فقرأها رسول الله صلی الله علیه وسلم ثم قال من کنت مولاه فعلی مولاه»

منابع زیر از اهل سنت این ماجرا را نوشته اند:

المعجم الأوسط، ج 6 ، ص 218 و مناقب علی بن أبی طالب علیه السلام و ما نزل من القرآن فی علی علیه السلام، أحمد بن موسی ابن مردوبه الأصفهانی، ص 235 و تخریج الأحادیث والآثار، الزیلعی، ج 1 ص 410 و الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور، جلال الدین السیوطی، ج 2 ص 293

پس معلوم می شود که این حدیث « من کنت مولاه» فقط مخصوص عید غدیر نیست. در چند جا رسول اکرم صل الله علیه و اله « من کنت مولاه فعلی مولاه» را فرمودند.